Kur'an'da Şefaat
Şefaatin Allah'ın izniyle oluşu. Aşağıda bu konuyla ilgili 6 ayetin Diyanet İşleri meali yer alır; ayete tıklayarak Arapçasını, okunuşunu ve diğer mealleri görebilirsiniz.
Bakara Suresi, 255. ayet Allah, kendisinden başka hiçbir ilah olmayandır. Diridir, kayyumdur. O'nu ne bir uyuklama tutabilir, ne de bir uyku. Göklerdeki her şey, yerdeki her şey O'nundur. İzni olmaksızın O'nun katında şefaatte bulunacak kimdir? O, kulların önlerindekileri ve arkalarındakileri (yaptıklarını ve yapacaklarını) bilir. Onlar O'nun ilminden, kendisinin dilediği kadarından başka bir şey kavrayamazlar. O'nun kürsüsü, bütün gökleri ve yeri kaplayıp kuşatmıştır. (O, göklere, yere, bütün evrene hükmetmektedir.) Gökleri ve yeri koruyup gözetmek O'na güç gelmez. O, yücedir, büyüktür. Arapçası, okunuşu ve 13 meali → Bakara Suresi, 48. ayet Öyle bir günden sakının ki, o gün hiç kimse bir başkası adına bir şey ödeyemez. Hiçbir kimseden herhangi bir şefaat kabul olunmaz, fidye alınmaz. Onlara yardım da edilmez. Arapçası, okunuşu ve 13 meali → Meryem Suresi, 87. ayet Rahman'ın katında söz almış olanlardan başkaları şefaat hakkına sahip olmayacaklardır. Arapçası, okunuşu ve 13 meali → Tâhâ Suresi, 109. ayet O gün, Rahman'ın izin verdiği ve sözünden razı olduğu kimseden başkasının şefaati fayda vermez. Arapçası, okunuşu ve 13 meali → Zümer Suresi, 44. ayet De ki: "Şefaat tümüyle Allah'a aittir. Göklerin ve yerin hükümranlığı O'nundur. Sonra yalnız O'na döndürüleceksiniz." Arapçası, okunuşu ve 13 meali → Necm Suresi, 26. ayet Göklerde nice melekler vardır ki onların şefaatleri; ancak Allah'ın izniyle, dilediği ve hoşnut olduğu kimselere yarar sağlar. Arapçası, okunuşu ve 13 meali →